Хоосон

Жинхэнээсээ амьдарч байгаа хүмүүс атаархаад ч байгаам шиг... Яах гэж төрсөн, яах гэж амьдарч байгаагаа гайхсаар л байх шив дээ... Уг нь ч энэ талаар нэээг ч их бодож, гуньж гутарч, сүр болсон юм алга... Энэ тухай хааааяа нэг гайхах маягийн зурвас бодол төрдийн...  Цаг хугацааг урсгаал, цацаал, зүүүв зүгээр л өнгөрөөгөөд л... Яахав, өнгөрч л байдаг цаг хугацаа... Нэг гэм нь даанч өөртөө дэндүү сонирхолгүй өнгөрөөж байгаа минь л хайран юм даа... Хамгийн сайхан хэсэг нь байгаа нь дурсан бодох л байх шив... Өнгөрсөн шөнө амьдралынхаа дээр нэгэн цагийн зурвасүеийг бодож жаал догдлох ч шиг, харамсах ч шиг, бас сайхан ч юм шиг... Нээрээ л хүн нэг өдөр амьдарсан байхад л хангалттай дурсах зү йлтэй болдог ч билүү гсн маягийн юм гардаг даа, "Хөндлөнгийн хүн" дээр...  Тэр үнэн юм... Нээрэн бодоооол байхад амьдралд минь яасан ч олон дурсах зүйл байгаам дээ... Сүүлийн үед ихэвчлэн амьдралаа дурсах хоббитой болжийна доо... Зав гарахаараа л гоё байсан үеийг эргээд дахин дахин бодохоорнэг л сайхан санагдхын... Амьдрал ер нь дандаа л өнгөрсөн хойноо л амт нь мэдэгдэх юм доо... Тухай үедээ сайхан, муухай ямрыг нь ч мэддэггүй л байж... Өдрүүд өнгөрөөд л байдаг байсан... Одоо бодохнээ "Багтай" амьдрал урьд нь амьдралын минь 50, 60 орчим %-ийг эзэлдэг байсан бол одоо бараг л 100 % болж. Ингэхээр л хаяадаа гайхаад байхын, ингэх хэрэгтэй л юм байх даа би заавал... Урьдны цаг сайхан байжээ... Муу матар найзууддаа би ер нь бодож байснаасаа ч хамаагүй илүү хайртайм байнлээ, бодоол байхаар... Цаг хугацаа өнгөрөхөөр л мэдхийм даа гсн... Тэд нартай өнгөрүүлж байсан үеийнхээ үйл явдлуудыг хааяа бодохоор нэээх гоё байдгийн, бараг нулимс гарахаа шахаал хэхэ... Амьдрал гэдэг тэгээд санаснаар болохгүйм доо... Явжээ байтал л нэг "гэнэт" гараад л ирнэ... Чиглэж явж байсан зорилго, дасал болсон замаасаа хазайхаас аргагүй... Болж байсан, яааг ёстой байсан зүйл дээр л нэг "гэнэт" гараад ирнэ, тэр нь тэгээд ихэвчлэн негатив... Зарим нь бол даааанч дээ гэж одоо ч хүртэл халагламаар хайран... Тэр муусайн "гэнэт"-үүд хаанаас хэний  гаргаж ирээд байдаг золигнууд юм болоо... Зааза тэр ч яахав... Би амьдармааргүй байнаа... Эсвэл ингэж амьдармааргүй, үнэнээсээ амьдармаар байна... Нэг л сонин хямралтай өдөр байна... Нэг хэсэг намайг тайван орхисон шаналгаа дахиад л ээрч эхэлж байх шив дээ... Яахав дээ, чадахаараа л аргалхаас... Дэндүү жирийн хүмүүс дунд над шиг мэдрэл ганцаараа байх хэцүү юмаа... Би ер нь хэзээ ч жирийн болж чадахгүй байх, үхснийх нь гэр бүл, хүүхэд, утга учир, аз жаргал... Насаараа шаналж, насаараа жүжиглэж, насаараа сэтгэл дундуур, насаараа хуурамч амьдарсаар байгаал дуусах байх... Хохь нь л байх даа азгүй дрк...